Nawigacja

Aktualności

Pamięci Franciszka Czaplickiego - ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych

W ramach kampanii #StolenMemory prowadzonej przez Arolsen Archives i wspieranej przez Instytut Pamięci Narodowej już 14 czerwca 2021 r. do rodziny byłego więźnia niemieckich obozów koncentracyjnych Franciszka Czaplickiego powróci zegarek kieszonkowy. Zegarek został odebrany Franciszkowi Czaplickiemu w chwili jego przybycia do obozu koncentracyjnego, a następnie zdeponowany. Po wojnie znalazł się wśród rzeczy osobistych więźniów KL Neuengamme odnalezionych przez żołnierzy brytyjskich w Lunden.

 

Franciszek Czaplicki urodził się 8 grudnia 1907 roku w Krajewie-Darmopychach w dzisiejszym powiecie przasnyskim w województwie mazowieckim. Był trzecim z siedmiorga dzieci Ludwika i Tekli z Cza rzastych małżonków Czaplickich. Jego rodzice trudnili się uprawą  własnego, wówczas ponad 10 hektarowego gospodarstwa rolnego. Franciszek wraz z rodzeństwem od najmłodszych lat pomagał w pracy na roli. W latach 20. XX w. przeniósł się do Warszawy i rozpoczął pracę w Poczcie Polskiej. Prawdopodobnie w stolicy poznał swoją przyszłą żonę – Stefanię Najdzik. Para zawarła związek małżeński w kościele Matki Boskiej Loretańskiej na warszawskiej Pradze w 1930 roku. W 1935 roku młodzi małżonkowie wraz z dwoma synami – Tadeuszem i Jerzym, prznoszą się do Ząbek pod Warszawą. Franciszek Czaplicki aż do wybuchu II wojny światowej pracował tam jako listonosz.

 

 

Losy wojenne Franciszka Czaplickiego nie są dokładnie znane. Pozostał on w Ząbkach, podczas gdy reszta rodziny schroniła się u krewnych na wsi. Prawdopodobnie angażował się w działalność konspiracyjną. W czasie Powstania Warszawskiego został aresztowany przez gestapo i osadzony w niemieckim obozie przejściowym w Pruszkowie. 31 sierpnia 1944 r. został wysłany do obozu koncentracyjnego KL Stutthof, gdzie otrzymał nr 77129, następnie na początku września 1944 r. został przeniesiony do KL  Neuengamme w Hamburgu, gdzie przydzielono mu numer obozowy więźnia 46507 i skierowano do ciężkiej pracy przymusowej. Niestety nie doczekał wyzwolenia, zmarł 12 listopada 1944 r. w podobozie Hamburg-Fuhlsbüttel. Został pochowany na miejscowym cmentarzu w Hamburgu, gdzie do dziś znajduje się jego grób.

do góry